Tijdens mijn afstudeerperiode werkte ik als junior adviseur in het Fieldlab van Provincie Gelderland. ROOD draaide voor mij om twee lijnen die steeds samenkwamen: inhoudelijke impact in projecten én persoonlijke ontwikkeling in hoe ik werk. In het begin merkte ik dat ik een sterke basis had (overzicht, zorgvuldig, mensgericht), maar ook duidelijke hiaten: ik stelde feedback soms uit door perfectionisme, ik was terughoudend in hiërarchische communicatie, en ik moest mijn energie goed bewaken door mijn scoliose. Daarnaast twijfelde ik over mijn richting: pas ik beter bij beleidsvorming of bij evenementen/uitvoering?
Ik heb daarom bewust planmatig gewerkt met een PDCA-aanpak: doelen concreet maken, direct testen in de praktijk, feedback ophalen en bijstellen. Dat was niet alleen een "methode", maar een manier om mezelf te dwingen eerder te delen en sneller te leren. In de praktijk betekende dit: werken met time-boxing ("niet eindeloos analyseren") en 'good enough to ship' (eerst een werkbare versie, dan feedback, dan verbeteren).
Die aanpak zie je terug in mijn kernprojecten. Bij de pilot jonge scheidsrechters (arbitrage) ging het niet alleen om een tekort aan arbiters, maar om de vraag: hoe maken we sport sociaal veilig en aantrekkelijk voor jongeren die het spel mogelijk maken? Ik stuurde op een aanpak die gericht was op versterken, behouden en verbinden, met interventies zoals waardering (dagvergoeding), ontwikkeling (masterclass) en warme toeleiding.
Bij het EK Para Dressuur zag ik hoe topsport kan inspireren, maar dat echte toegankelijkheid vaak vastloopt op praktische barrières, zoals sporthulpmiddelen en de route ernaartoe. Ik gebruikte de bijeenkomst als moment om bestuurders en partners bij elkaar te brengen en vervolg concreet te maken. Zelfs in kleine keuzes kwam mijn kompas terug: toen een ruiter onverwacht eerder startte, liet ik het draaiboek los om de sportbeleving en betrokkenheid voorrang te geven.
In mijn onderzoek naar regiocoaches aangepast sporten / Uniek Sporten werd voor mij de "uitvoeringskloof" zichtbaar: beleid vraagt om langdurige netwerkvorming, maar financiert dat vaak met tijdelijke projectgelden. Ik vertaalde dit naar een strategisch advies richting structurele borging, zodat impact niet telkens stopt zodra een project eindigt.
ROOD eindigde voor mij met een duidelijke conclusie: mijn kracht ligt op het snijvlak van beleid en praktijk. Ik wil werken aan maatschappelijke sportvraagstukken, maar wél met contact met de uitvoering. Tegelijk heb ik geleerd dat mijn groei niet zit in harder werken, maar in slimmer werken: eerder feedback vragen, beter delegeren en mijn energie bewaken. Daardoor ben ik niet alleen inhoudelijk gegroeid, maar ook steviger geworden als professional die processen kan dragen en anderen mee kan nemen.